Home > Nieuws - Algemeen > Mark knokt zich er door

Vrijwilligheid medicijn voor tegenslagen

Mark de Joode (55) is het schoolvoorbeeld van een doorzetter. Hij is 20 jaar mantelzorger, eerst voor zijn beide ouders, nu voor zijn 84-jaruge buurman, verliest z’n enige broer en een vriendin, moet zijn beroep als vrachtwagenchauffeur noodgedwongen opgeven, maar vindt de kracht om door te gaan in het vrijwilligerswerk.

Daarin dompelt hij zich volledig onder. Met begeleiding van de vrolijke parkiet Lissie trekt zijn opmerkelijke levensverhaal aan ons voorbij. De parkiet zelf speelt er een rol in. ,,Ik woonde in bij mijn ouders, die beide eind vorige eeuw ziek werden. Maatschappelijk werk wist wel een oplossing: een zoon die uitkomst kon bieden. Die zoon, ik dus, moest z’n baan opgeven. Ik heb het met liefde gedaan hoor, dat zeker. Ik hield van mijn beroep en dat heeft er diep ingehakt.”

Hij woont inmiddels al weer geruime tijd zelfstandig. ,,Ergens in mij zei een stemmetje dat ik bezig moest blijven. Daar heb ik naar geluisterd.” Wat volgt is een indrukwekkende lijst van verenigingen en instanties waarvoor hij vrijwilligerswerk doet. Op vrijdag en zondag stoelen klaar zetten en mee tillen aan evenementen in het Kulturhus, actief in het Eetcafé voor gehandicapten, verkeersregelaar Paardenvierdaagse, gras maaien bij zes mensen die daartoe niet meer in staat zijn, meerijden op Truckersdag in Heerde en na afloop helpende handen bij de afsluitende bijeenkomst in de Noordgouw, assisteren op het Pinksterconcours in Hattem, steun en toeverlaat badmintonvereniging BC 70 enzovoort.  Therapeutisch dan nog enkele dagen in de week meewerkend aan de ezelboerderij.

Bijzonder
Vorig jaar werd hij gehuldigd voor 25 jaar activiteit Paardenvierdaagse. ,,Er  kwamen twee agenten het terrein op om te vertellen dat mijn enige broer was overleden. Die had een week dood thuis gelegen. Op vrijdagmiddag de begrafenis; op vrijdagavond mocht ik op de koets samen met de burgemeester. Je kunt je voorstellen welke gemengde gevoelens dat met zich mee bracht. De inventaris van mijn broer stond in een gang,. Daar tussenin weggedoken parkiet Lissie. Toen hij mijn stem hoorde  begon ie te fluiten. Vroeg daarmee op zijn manier om hem mee te nemen. Dat heb ik gedaan. Hij is mijn beste vriend hier in huis.”  Mark had regelmatig contact met zijn broer, was tijdens diens ziekte ook mantelzorger voor hem in Apeldoorn, maar door diens activiteiten voor de jeugd van een handboogschietvereniging had ie een periode weinig tijd. En juist in die periode kwam hij te overlijden.

Mark doet af en toe nog wat nachtdiensten voor zijn oude werkgever, om zo zijn vaardigheden achter het stuur te behouden. ,,Mijn dagen zijn goed gevuld. Weet je, ik word hier blij van. Het helpt me om het leven inhoud te geven. Niet blijven hangen in verdriet” Onlangs kreeg hij een T-shirt met z’n naam er op omdat hij voor de badmintonclub liefst 61 krentenbroden had verkocht.  Een trotse Lissie ligt er nog een deuntje bovenop…….

Lissie eist zijn deel op in het levensverhaal van Mark de Joode.

Bron: Dick van der Veen